Producenci
Promocje
Karabinek PWS MK116 Pro .223Rem/5.56mm
Karabinek PWS MK116 Pro .223Rem/5.56mm

7 900,00 zł

Cena regularna: 9 390,00 zł

Karabinek Grot S16 FB-M1 Czarny .223Rem/5.56mm
Karabinek Grot S16 FB-M1 Czarny .223Rem/5.56mm

8 500,00 zł

Cena regularna: 8 700,00 zł

szt.
Karabinek Grot S10 FB-M1 .223Rem 10,5"
Karabinek Grot S10 FB-M1 .223Rem 10,5"

8 150,00 zł

Cena regularna: 8 400,00 zł

szt.
Karabin Savage MSR-15 Recon 2.0  .223Rem/5.56x45 mm
Karabin Savage MSR-15 Recon 2.0 .223Rem/5.56x45 mm

6 600,00 zł

Cena regularna: 7 250,00 zł

Strzelba Kral Arms Tactical Marine
Strzelba Kral Arms Tactical Marine

1 590,00 zł

Cena regularna: 1 700,00 zł

szt.
Strzelba Kral Arms Tactical Marine Black
Strzelba Kral Arms Tactical Marine Black

1 590,00 zł

Cena regularna: 1 700,00 zł

szt.
Karabinek POF Renagade Plus cal. 5,56 NATO / .223 Rem 11"
Karabinek POF Renagade Plus cal. 5,56 NATO / .223 Rem 11"

10 900,00 zł

Cena regularna: 11 900,00 zł

szt.
Paczkomaty InPost
Paczkomaty InPost
Czy broń czarnoprochowa jest legalna bez pozwolenia?
Czy broń czarnoprochowa jest legalna bez pozwolenia?

Czy broń czarnoprochowa jest legalna bez pozwolenia?

Broń palna to temat fascynujący i niezwykle zróżnicowany, wciągający ludzi na całym globie. Od najmłodszych lat dzieci bawią się w gry, które odzwierciedlają zainteresowanie bronią, używając plastikowych replik czy nawet fantazyjnych patyków, które wyobrażają sobie jako pistolety czy karabiny. To zagadnienie stanowi także istotny element popkultury, obecny w filmach, grach komputerowych, literaturze i innych mediach rozrywkowych. Kto z nas nie marzył o tym, żeby na chwilę poczuć się jak bohater z filmów akcji, przenieść się w czasie i przestrzeni, przemierzając Dziki Zachód z dwoma rewolwerami u pasa?

Niniejszy artykuł poświęcony jest eksploracji sposobów legalnego pozyskania broni czarnoprochowej bez konieczności uzyskiwania zezwolenia. Przedstawimy charakterystyczne modele tej broni oraz zwrócimy uwagę na zasady bezpiecznego obchodzenia się z nią.

 

Czym jest broń czarnoprochowa?

Jak sugeruje sama nazwa, broń ta opiera się na czarnym prochu jako substancji miotającej. Niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z karabinem czy rewolwerem, obie są konstrukcjami, które wymagają rozdzielnego ładowania amunicji. Co to oznacza? Otóż, przed oddaniem strzału proch i kulę musimy oddzielnie umieścić w lufie lub w komorze za pomocą specjalnej przybitki, która oddziela jedno od drugiego. Wykonujemy to odprzodowo czyli jak nazwa wskazuje - od strony wylotu lufy bądź komory.

 

Historia czarnego prochu

Proch to wynalazek, który całkowicie odmienił oblicze starć zbrojnych, czyniąc armie uzbrojone w armaty i muszkiety niezrównanymi na polu walki. Niepozorna mieszanina węgla drzewnego, siarki i saletry potasowej, znana Chinom od IX wieku, wprowadziła prawdziwą rewolucję w sztuce wojennej tamtego czasu. Początkowo proch służył jako paliwo dla prymitywnych rakiet, ale w średniowiecznej Europie znalazł zastosowanie w coraz doskonalszych armatach, muszkietach i pistoletach. Najwyższy poziom skuteczności uzyskano w XVIII i XIX wieku, co zaowocowało stworzeniem najdoskonalszych konstrukcji broni, zasilanych właśnie czarnym prochem. Te dokonania znalazły swoje zastosowanie w wojnie o niepodległość USA, wojnach napoleońskich i wojnie secesyjnej, co czyni je szczególnie fascynującymi z punktu widzenia historycznego. Dlaczego? To właśnie repliki tych konstrukcji możemy obecnie nabyć w sklepach bez konieczności uzyskiwania pozwolenia. Nietypowym elementem historii jest wykorzystywanie broni opartej na czarnym prochu w Wojsku Polskim nawet po pierwszej wojnie światowej. Dopiero po 1921 roku wprowadzono standaryzację typów broni strzeleckiej, kładąc kres erze czarnego prochu w polskich siłach zbrojnych. Warto podkreślić, że używane wówczas konstrukcje korzystały z amunicji scalonej, czyli ładowanej gotowymi nabojami, gdzie łuska z zapłonem, ładunkiem prochowym i kulą stanowiła jedną całość. Obecnie zakup takiej broni wymaga specjalnego zezwolenia.

 

Broń czarnoprochowa bez zezwolenia

Czy w Polsce istnieje możliwość posiadania broni palnej bez konieczności uzyskiwania zezwolenia? Tak, można to zrobić, udając się do sklepu i wybierając spośród dostępnych rewolwerów, pistoletów, karabinów czy strzelb. Warunkiem jest osiągnięcie pełnoletniości. Zgodnie z przepisami Ustawy o Broni i Amunicji, dozwolone jest posiadanie broni wyprodukowanej przed rokiem 1885 lub nowych replik tych konstrukcji. Ważne jest jednak zwrócenie uwagi, że broń czarnoprochowa, chociaż nie wymaga pozwolenia, jest uznawana za broń palną i powinno się z niej strzelać jedynie na strzelnicy.

 

Jaki rodzaj broni czarnoprochowej możemy kupić bez posiadania pozwolenia?

Dostępne są różnorodne rodzaje broni, zależnie od preferencji - możesz wybrać czy to karabin, rewolwer, pistolet czy strzelbę. Istotne jest również, kiedy dana konstrukcja została stworzona. Osoby zainteresowane epoką piratów mogą znaleźć pistolety i muszkiety skałkowe, które wykorzystywały iskrę do zapłonu prochu. Jeśli bardziej interesują nas bitwy historyczne, np. podczas wojen napoleońskich, to możemy wybierać również pomiędzy odpowiednimi replikami broni z tych okresów. Dla wielu miłośników dymiącej broni sprzed wieków szczególnie atrakcyjne są kapiszonowe konstrukcje z połowy XIX wieku, które są najbardziej zbliżone w działaniu do współczesnych. Największym jednak zainteresowaniem cieszą się rewolwery z tamtego okresu z uwagi na duża popularność filmów westernowych.

 

Pierwszy egzemplarz broni czarnoprochowej bez pozwolenia. Jaki wybrać?

Zapewne wielu z nas z automatu wybrałoby rewolwer. Jednak warto chwilę się zatrzymać i to przemyśleć. Może warto zastanowić się nad innymi opcjami? Jeśli znamy kogoś, kto ma doświadczenie z czarnoprochowymi broniami, możemy pójść z nim na strzelnicę i spróbować różnych typów broni. To dobry sposób, aby znaleźć coś, co nam najlepiej odpowiada. Osoby z doświadczeniem często znają różne sztuczki, które mogą uprzyjemnić tę szlachetną sztukę strzelania z czarnoprochowej broni.

 

Lufa gładka czy gwintowana?

Podczas wyboru swojego pierwszy egzemplarza, istotne jest abyś zwrócił/a uwagę na typ lufy, czy jest ona gładka czy gwintowana. Gwint to specjalne spiralne nacięcia wewnątrz lufy, które podczas wystrzału nadają kuli ruch obrotowy, stabilizując jej tor lotu. Dzięki temu broń staje się celniejsza na większych dystansach.

Lufa gładka najczęściej jest stosowana do strzelania śrutem (małymi ołowianymi kulami) z strzelb lub kulami ołowianymi w starszych czarnoprochowych konstrukcjach. W przypadku śrutu gwintowanie lufy nie ma zastosowania, ponieważ drobne pociski lecą swobodnie w przewodzie lufy. Niemniej jednak, nawet w nowoczesnej broni myśliwskiej używa się ołowianych pocisków, które wystrzelone z gładkich luf mogą celnie trafić cel.

 

Czy wybrać pistolet?

W przeciwieństwie do rewolwerów, pistolety jednostrzałowe nie charakteryzują się znaczącą siłą rażenia. Niemniej jednak posiadają swoje atuty. Czarny proch, cechujący się zwiększoną ilością pozostałości po spalaniu (nagarem) po strzale, stanowi istotną cechę. W przypadku rewolwerów, których konstrukcja opiera się na wielu ruchomych elementach, nadmiar nagaru po oddaniu kilkudziesięciu strzałów może zablokować obrót bębna, wymagając rozbioru broni w celu oczyszczenia. Ważną kwestią jest również osiowość bębna i lufy, której wady mogą wpłynąć na celność. W przypadku pistoletów nie ma takiego problemu. Wystarczy oczyścić lufę, przygotować ładunek i kulkę, po czym można oddać strzał. I to z precyzją! Doświadczeni strzelcy z dwulufowego Derringera trafają celnie raz po raz, nawet na odległość 100 m! Jest to umiejętność, która często sprawia trudność, nawet przy użyciu nowoczesnej broni!

 

Jeśli jednak rewolwer - to jaki?

Tematyka rewolwerów czarnoprochowych jest złożona i obejmuje różne konstrukcje oraz kluczowe elementy broni. Istnieją dwie główne konstrukcje, które były podstawą dla rewolwerów czarnoprochowych w XIX wieku: rama otwarta i rama zamknięta. Oba typy mają różnice w montażu bębna i celowaniu.

Niepowtarzalne cechy każdego rewolweru obejmują bęben z komorami na amunicję (zazwyczaj mieszczący sześć nabojów), lufę, pobojczyk (ułatwiający wkładanie kul do komór), mechanizm spustowy z kurkiem oraz wspomnianą ramę, która integruje te elementy w całość. Dla każdego typu konstrukcji istnieją specyficzne wyzwania związane z celowaniem i obsługą, co stanowi kluczowy kontekst dla zrozumienia rewolwerów czarnoprochowych.

Rewolwer czarnoprochowy działa na zasadzie komorowego ładowania i odpalania ładunku prochowego umieszczonego w komorach bębna.  Działanie rewolweru czarnoprochowego bardziej szczegółowo wygląda następująco:

  1. Załadowanie komór: Do każdej z komór bębna należy umieścić ładunek prochowy oraz kulę. Ładunek prochowy jest umieszczany w tylnej części komory, a kula jest umieszczana przed nim.

  2. Umieszczenie kapiszonu: Na tylnym końcu każdej komory znajduje się kominek lub kanał, w którym umieszcza się kapiszon. Kapiszon jest spłonką wykonaną z miedzi lub mosiądzu. Po uderzeniu przez kurka, wyzwala iskrę, która przenika przez kanał kominka, podpalając ładunek prochowy.

  3. Celowanie i oddanie strzału: Po załadowaniu komór i umieszczeniu kapiszonów, rewolwer jest gotowy do strzału. Celowanie odbywa się poprzez wycelowanie lufy w cel, a po naciśnięciu spustu, kurek uderza w kapiszon, wywołując iskrę, która zapala ładunek prochowy. Proch spala się, generując gaz i powodując wypchnięcie kuli z lufy w kierunku celu.

Warto zaznaczyć, że konstrukcja rewolweru, zwłaszcza umiejscowienie komór i kapiszonów, ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i skuteczności strzału. Dokładne umieszczenie komór w osi lufy jest niezbędne, aby kurek trafiał w odpowiednie kapiszony i inicjował spalenie ładunku prochowego, co umożliwia oddanie celnego strzału.

 

Jaka rama - otwarta czy zamknięta?

Rewolwery czarnoprochowe, zarówno te oparte na konstrukcji ramy otwartej jak i zamkniętej, to kluczowe wynalazki XIX wieku, z których każdy miał swoje unikatowe cechy i zastosowania.

Rewolwery o ramie otwartej, spopularyzowane przez Samuela Colta, składają się z dwóch głównych elementów: szkieletu z mechanizmem spustowo-uderzeniowym i obrotu bębna oraz lufy z podwieszonym masywnym pobojczykiem. Kluczowym wyzwaniem było stworzenie systemu łączenia, który nie ulegnie uszkodzeniu podczas strzelania, ale jednocześnie umożliwi łatwe rozłożenie broni do czyszczenia na polu, co udało się dzięki masywnemu klinowi kotwiczącemu lufę w szkielecie. Są to rewolwery charakteryzujące się prostotą konstrukcji, wygodą użytkowania i skutecznością, szczególnie podczas strzelania dynamicznego.

Z kolei rewolwery o ramie zamkniętej różnią się budową, gdzie wszystkie elementy broni (poza bębnem) tworzą jedną spójną całość, eliminując konieczność stosowania klinów mocujących. Ich konstrukcja pozwala na stosunkowo łatwe demontowanie i ładowanie bębna za pomocą specjalnej praski. Rama zamknięta umożliwia mocowanie szczerbinki na szkielecie, co przekłada się na lepsze celowanie na większe odległości. Rewolwery tego typu były wytwarzane przez zakłady Remingtona i używane masowo podczas wojny secesyjnej. O ile rewolwery Colta uznawane były za bardziej niezawodne, odporniejsze na nie-osiowość bębna i mankamenty amunicji, to rewolwery Remingtona były postrzegane jako nowocześniejsze i celniejsze. Każdy z tych systemów miał swoje zalety i znaczący wkład w rozwój broni palnej.

 

Strzelby i garłacze czarnoprochowe

W zestawieniu koniecznie muszą się znaleźć tradycyjne dwururki, czyli gładkolufowe strzelby, nieodzowne przy polowaniach na drobną zwierzynę, zwłaszcza ptactwo. Śrut, rozsiewając się po wystrzale, ułatwiał trafienie szybko odlatujących celów. Oczywiście, obecnie korzystanie z broni czarnoprochowej do polowań bez odpowiednich uprawnień jest surowo zabronione. Niemniej trafienie w glinianą rzutkę na strzelnicy może dostarczyć wielkiej satysfakcji.

Ciekawostką jest, że poczciwe dwururki były także używane do obrony na krótkim dystansie. Strażnicy towarzyszący woźnicy dyliżansu często byli uzbrojeni w taką strzelbę. Pewnie zdarzyło wam się usłyszeć jak ktoś zajmując miejsce koło kierowcy wykrzykuje "shotgun" - właśnie stąd się to wzieło.

A teraz garłacz... To naprawdę osobliwe urządzenie. Określane mianem szturmiaka lub tromblona, to broń z charakterystyczną, rozszerzającą się lufą, o rozmiarach pomiędzy pistoletem a karabinkiem. Lufa ta była ładowana różnymi rodzajami amunicji, jak śrut, siekańce, a nawet starymi gwoździami. Słyszałem, że ktoś próbował załadować do niej skorupy babcinego nocnika. To konstrukcja, która nie cechuje się celnością na średnich ani dalszych dystansach, ale rekompensuje to, niszcząc wszystko w otoczeniu wylotu lufy.

 

Karabinek myśliwski, a może gwintowany muszkiet wojskowy

Co zrobić, gdy zależy nam na precyzyjnym strzelaniu na większe odległości? Wtedy warto wybrać długą broń palną. Pojawia się tu dwie opcje: broń wojskowa albo myśliwska. Wbrew pozorom, różnią się one istotnie od siebie.

Karabiny wojskowe, znane jako muszkiety, charakteryzowały się typowo dużą wagą. Współczesne repliki tych broni stanowią jedne z największych modeli czarnoprochowej broni palnej (o artylerii nie będziemy wspominać). Miało to swoje uzasadnienie w sposobie prowadzenia wojen tamtych czasów. Żołnierze poruszali się i walczyli w zwartej formacji. Oddając salwy, musieli wystrzeliwać swoje karabiny nawet 2-3 razy na minutę. Solidne i ciężkie lufy lepiej znosiły tak intensywny ogień. Podczas oddawania salw w stronę wroga, nie było to takie ważne z punktu widzenia celności. Co więcej, duże rozmiary karabinów wojskowych miały znaczenie w walce na bagnety. Kiedy konnica atakowała, każdy dodatkowy centymetr oddzielający żołnierzy od szabel i lanc kawalerzystów miał znaczenie.

Sytuacja wyglądała zupełnie inaczej w przypadku polowania, które najczęściej toczyło się w trudnym terenie. Dlatego też, to co myśliwy niósł na plecach, musiało być lekkie - zwłaszcza broń. Długa, masywna lufa była w lesie zawsze przeszkodą. Zaplątywanie się w roślinność utrudniało marsz, a hałas mógł spłoszyć zwierzynę. Podczas polowania mamy zazwyczaj tylko jedną szansę na celny strzał. Dlatego karabinek nie musiał wytrzymać wielu strzałów oddawanych jednym po drugim, ale musiał być celny. Dlatego legalna czarnoprochowa broń myśliwska jest często wybierana przez strzelców o mniejszej posturze, w tym często przez kobiety. Bywa także tańsza od replik broni wojskowej. Co ciekawe, nawet porównując współczesną broń, można zaobserwować podobne cechy charakterystyczne zarówno w modelach do polowania, jak i walki.

 

Bezpieczne obchodzenie się z bronią czarnoprochową

Podczas cieszenia się nową bronią czarnoprochową, kluczowe jest przestrzeganie zasad bezpieczeństwa. Chociaż nie wymaga ona pozwolenia, to jednak jest bronią palną, wystrzeliwującą pociski z dużą energią, podobnie jak jej nowoczesne odpowiedniki. Zawsze trzymajmy lufę z dala od ludzi i zwierząt oraz strzelajmy jedynie na wyznaczonych strzelnicach. Zaleca się korzystanie z otwartych strzelnic, ze względu na generowany dym podczas spalania czarnego prochu. Po oddaniu strzału upewnijmy się, że lufa jest skierowana w stronę miejsca przeznaczonego na zatrzymanie pocisków.

Bezpieczeństwo własne także ma znaczenie. Zanim odwiedzimy strzelnicę, zaopatrzmy się w ochronniki słuchu oraz okulary ochronne. Konstrukcja broni sprawia, że podczas spalania mogą uwolnić się gorące gazy prochowe przez nieszczelności. Jest to szczególnie ważne w przypadku rewolwerów, gdzie nie wolno chwytać za bęben podczas oddawania strzału. Dla dodatkowej ochrony, można strzelać w odpowiednich rękawiczkach.

Po zakończeniu strzelania, należy odpowiednio przechowywać broń oraz zapas czarnego prochu. Czarny proch spala się znacznie gwałtowniej niż nowoczesne substancje, dlatego warto zabezpieczyć go przed dostępem osób niepowołanych, szczególnie dzieci. Chociaż prawo nie nakłada ściślejszych wymagań dotyczących przechowywania broni czarnoprochowej, zaleca się trzymanie jej w miejscu zamykanym na klucz.

 

Jak kupić czarny proch?

Otrzymanie pędnika, czyli czarnego prochu, wymaga nieco więcej formalności niż nabycie broni. Zgodnie z prawem, pędnik ten może być sprzedawany posiadaczom broni czarnoprochowej bez konieczności posiadania zezwolenia. Jednak pojawia się pytanie, jak udokumentować posiadanie, skoro broń ta nie wymaga pozwolenia? Chodzenie po mieście z wielkim muszkietem w celu okazania go sprzedawcy raczej nie jest najlepszym rozwiązaniem.

W Polsce ten dylemat rozwiązuje się za pomocą Europejskiej Karty Broni. Aby uzyskać taki dokument, należy złożyć podanie do Wojewódzkiego Komendanta Policji. Posiadanie Europejskiej Karty Broni nie jest jednak równoznaczne z uzyskaniem pozwolenia na broń i nie wymaga przeprowadzania badań ani testów. W przypadku osobistej wizyty na komendzie, karta jest zazwyczaj wydawana od ręki. Na początku tej przygody można również udać się na strzelnicę z bardziej doświadczonym kolegą, który nie tylko wprowadzi w arkana strzelectwa, ale również może legalnie użyczyć trochę prochu ze swoich zapasów.

 

Akcesoria obowiązkowe do broni czarnoprochowej

Aby rozpocząć przygodę z bronią na strzelnicy, poza samą bronią i prochem, konieczne będą różne akcesoria ułatwiające oddanie strzału i zapewniające bezpieczne użytkowanie naszych "narzędzi". Na początek ważne jest zaopatrzenie się w prochomierz, który umożliwi precyzyjne odmierzenie właściwej ilości prochu. Nie można zapomnieć o kapiszonach, które muszą być odpowiedniego rozmiaru dla danej broni. Również niezbędne będą kule o właściwym kalibrze (średnicy), przybitkismar i pewien element, który może nie być oczywisty na pierwszy rzut oka, czyli klucz do kominków.

Klucz ten okaże się pomocny, gdy z jakiegoś powodu wystąpi niewypał. Przyczyną może być nieprawidłowo spakowany lub nasączony wodą proch (który jest silnie chłonny). Wtedy pozostaje nam tylko wypchnąć przygotowany ładunek z komory. Do tego celu konieczne będzie zdjęcie kominka - właśnie przy użyciu specjalistycznego klucza. Dobrze jest również nawilżyć ładunek prochowy wodą.

A co zrobić, gdy kula jest oporna? Tutaj przyda się grajcar, czyli specjalne narzędzie przypominające nieco korkociąg. Umożliwi ono wyciągnięcie pocisku z broni odprzodowej. W przypadku lufy rewolweru sprawa jest nieco prostsza. Oporną bryłę ołowiu można wypchnąć drewnianym kołkiem. Trzeba jednak pamiętać, aby robić to w kierunku bębna. Oczywiście wszystkie te czynności trzeba wykonywać z zachowaniem zasad bezpieczeństwa.

 

Konserwacja, przechowywanie i inne akcesoria do broni czarnoprochowej

Używanie broni czarnoprochowej to tylko część radości płynącej z jej posiadania. Trzeba dobrze zatroszczyć się o te przedmioty, szczególnie że niektóre z nich są ozdobione i podatne na korozję. Dlatego warto zadbać o pokrowiec, który nie tylko chroni, ale także zapobiega rozgłosowi podczas przenoszenia w mieście. Można przenosić broń na pasie lub w kaburze, a na rynku dostępne są różne akcesoria dedykowane najpopularniejszym modelom broni, które dodają jej atrakcyjności. Nie zapominajmy o właściwym konserwatorstwie, używając odpowiednich środków. Do czyszczenia potrzebne są specjalne narzędzia takie jak wyciory i szczoteczki.

Zaawansowani strzelcy mogą samodzielnie odlewać kule do swojej broni, korzystając z specjalnych form do odlewania dostępnych w różnych kalibrach pocisków. W przypadku rewolwerów warto rozważyć zakup dodatkowych bębnów, które można wcześniej załadować przed rozpoczęciem strzelania. Przydatna może być też zewnętrzna praska, pełniąca funkcję podobną do pobojczyka. Aby przygotować bardzo precyzyjne dawki prochu, można skorzystać z specjalnych miarek lub wagi, a odmierzone ładunki przechowywać w dedykowanych fiolkach.

 

Rytuał ładowania broni

Proces przygotowywania broni czarnoprochowej to pewien ustalony rytuał. Rozpoczynamy od dostosowania odpowiedniej ilości prochu do danej broni (zgodnie z zaleceniami producenta). Można to zrobić używając prochownicy lub specjalnej miarki. Wykorzystywany jest tylko oryginalny, fabrycznie produkowany proch czarny. Nowoczesny proch nitrocelulozowy jest zbyt niebezpieczny dla komory lub lufy broni czarnoprochowej.

W komorze oddzielającej kulę od prochu umieszcza się specjalny krążek filcu lub innego podobnego materiału. Ma to kilka celów: pozwala na dokładne umieszczenie prochu, izoluje kulę od płonącego prochu, zapobiegając jej przegrzaniu, i ułatwia czyszczenie lufy po strzale. Niektórzy strzelcy stosują jako krążki kaszę mannę, co to tradycyjna metoda sprzed XIX wieku, pozwalająca na właściwe umieszczenie kuli w komorze rewolweru.

Następnie wkłada się kulę do komory. W przypadku rewolwerów używane są kule nieco większe od kalibru komory. Wymaga to znacznej siły, dlatego rewolwery mają wbudowane specjalne dźwignie ułatwiające ten proces. Istnieje także możliwość użycia zewnętrznej praski (choć wymaga to wyjęcia bębna). Natomiast w przypadku karabinów i pistoletów kula jest nieco mniejsza od średnicy lufy i jest owinięta specjalną natłuszczoną tkaniną, zwaną flejtuchem.

Co może być zaskakujące, podczas ładowania rewolweru na końcu nakłada się smar. Pełni on dwie funkcje. Po pierwsze, smaruje i oczyszcza lufę po strzale. Po drugie, uszczelnia komorę. Chociaż nawet starożytni Indianie nie słyszeli o takiej praktyce, istnieje ryzyko, że podczas strzału iskry mogą przenieść się do innych, załadowanych komór i spowodować wybuch ładunków prochowych. Smar ma temu zapobiec. Co ciekawe, tę metodę stosowali już najdawniejsi kowboje, którzy używali wytopionego łoju wołowego wymieszanego z woskiem pszczelim jako smaru. Obecnie dostępne są różne rodzaje smarów, dopasowane do strzelania zarówno w zimie, jak i w lecie.

 

Jak nie zrazić się do korzystania z broni czarnoprochowej?

To zagadnienie zostawiamy na koniec z jednego prostego powodu. Zanim przystąpimy do strzelania z naszej broni, warto pozyskać kluczowe informacje na temat tego fascynującego hobby. Jeśli już znalazłeś się w tym miejscu, to znaczy, że część tajemnic już została ujawniona.

Pierwszym krokiem, aby rozpocząć zabawę na strzelnicy, jest gruntowne oczyszczenie broni (nie zapominaj o usuwaniu nagaru). Dzięki temu unikniemy potencjalnych problemów z mechanicznymi zakleszczeniami i wynikającej z tego frustracji. Broń można wyczyścić przy użyciu ciepłej wody z mydłem, istotne jest również odpowiednie nasmarowanie.

Po dokładnym oczyszczeniu broni przyszedł czas na oddawanie pierwszych strzałów. Choć pewne rodzaje broni czarnoprochowej mogą wystrzelić pociski na znaczną odległość, zalecamy zacząć od zawieszenia tarcz na dystansie 15-25 metrów. Podczas celowania, dopasowujemy muszkę i szczerbinkę delikatnie pod celem (upewniamy się, że górne krawędzie muszki i szczerbinki znajdują się na tym samym poziomie). W przypadku rewolwerów z otwartą ramą, szczerbinkę zauważysz dopiero po naciągnięciu spustu. Naciskamy spust delikatnie, środkiem opuszki palca, starać się nie ruszać bronią. Jeśli wszystko zostało wykonane poprawnie, otwór na tarczy powinien znaleźć się w satysfakcjonująco bliskiej odległości od jej środka.

Oczywiście, najlepszą częścią jest dzielenie się tą pasją z innymi. Sprawdź, czy w Twojej okolicy istnieją stowarzyszenia lub kluby strzeleckie. Doświadczeni towarzysze z pewnością podzielą się wskazówkami i cennymi poradami ułatwiającymi strzelanie. Jeśli masz zamiar uczestniczyć w przyjacielskiej rywalizacji, rozważ również start w zawodach, które często mają miejsce w różnych intrygujących formatach.

 

W artykule omówiliśmy fascynujący świat broni czarnoprochowej, przedstawiając jej historię, różne typy oraz praktyczne aspekty korzystania z niej. Broń czarnoprochowa ma bogatą przeszłość, sięgającą czasów historycznych. To dziedzictwo jest nadal obecne w współczesnym strzelectwie jako forma rekonstrukcji i rekreacji historycznej. Jest ona również współczesną pasją i formą rekreacji dla wielu entuzjastów. W artykule poruszyliśmy także ważne kwestie dotyczące bezpieczeństwa i konserwacji broni czarnoprochowej, a także sposoby jej legalnego pozyskania. Mamy nadzieję, że dowiedzieliście się wielu przydatnych informacji z powyższego artykułu oraz że rozwiał on wiele waszych wątpliwości, a może nawet jeszcze bardziej zachęcił was do zakupu broni czarnoprochowej.

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl